Nadwzroczność

 

Nadwzroczność (popularnie: dalekowzroczność, łac. hyperopia) (często mylona ze starczowzrocznością) - jest drugą obok krótkowzroczności najczęściej spotykaną wadą refrakcyjną wzroku. Osoby z nadwzrocznością mają problemy z wyraźnym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko (np. z czytaniem, praca przy komputerze) a także przedmiotów znajdujących się daleko (zwłaszcza w przypadku wysokiej nadwzroczności). Jest wynikiem zbyt krótkiej gałki ocznej lub zbyt płaskiej rogówki oka.

  nadwzrocznosc

Promienie równoległe, które w nieakomodującym oku miarowym ogniskowane są na siatkówce, w nieakomodującym oku nadwzrocznym ogniskowane są za siatkówką. Żeby ostro widzieć przedmiot daleki, dalekowidz musi akomodować. Nie skorygowana nadwzroczność i związane z tym stałe napięcie akomodacji może prowadzić do zaburzeń w całym układzie mięśniowym oka, łącznie z zezem. Nadmierna akomodacja może być przyczyną szeregu dolegliwości jak ból oka czy głowy, uczucie zmęczenia lub piasku pod powiekami. Nie wyrównana dalekowzroczność może być przyczyną trudności w skupieniu się dzieci podczas czytania, co może pogarszać wyniki osiągane w szkole. Dlatego ważne jest prawidłowe korygowanie osób z nadwzrocznością gdyż oprócz ostrego widzenia do bliży i dali często powoduje poprawę komfortu życia oraz ustąpienie uporczywych dolegliwości.

Korygowanie dalekowzroczności

Do korekcji nadwzroczności stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe. Są to soczewki skupiające. Ich moc optyczną podaje się w dioptriach dodając znak plus.