Krótkowzroczność

Krótkowzroczność (miopia – gr. myopia) jest jedną z najczęściej spotykanych wad refrakcyjnych wzroku. Osoby z tą wadą wzroku widzą dobrze przedmioty z bliska, natomiast przedmioty znajdujące się daleko postrzegane są jako nieostre i zamazane. W krótkowzroczności promienie świetlne nie są prawidłowo skupiane na siatkówce, padają przed nią. Krótkowzroczność najczęściej spowodowana jest zbyt dużą długością gałki ocznej lub zbyt wielką siłą łamiącą rogówki (za stroma rogówką). Wykrywana jest często w wieku szkolnym, gdyż dzieci zgłaszają trudności w odczytywaniu liter na tablicy.

  krotkowzrocznosc

Obraz na siatkówce w krótkowzroczności jest zamazany, a wrażenie wzrokowe krótkowidza jest nieostre. Żeby dobrze zobaczyć przedmiot krótkowidz przysuwa go bliżej oczu. Krótkowidz patrząc na obiekty odległe nie może pomóc sobie akomodacją, jak to czyni dalekowidz. Jeśli jednak jest wystarczająco jasno to pomaga sobie mrużąc oczy, zmniejszając rozproszenie obrazu na siatkówce poprzez zwiększenie głębi ostrości. Nazwa krótkowzroczności "miopia" pochodzi z języka greckiego (myopia = mrużyć).

Korygowanie krótkowzroczności

W celu poprawy ostrości widzenia krótkowidza stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe. Są to soczewki rozpraszające wklęsło-wypukłe. Ich moc optyczną podaje się w dioptriach dodając znak minus. Możliwe jest również korygowanie wady przy pomocy soczewek ortokorekcyjnych, czyli soczewek w których się śpi a w ciągu dnia widzi się dobrze bez soczewek.

Rodzaje krótkowzroczności

  • krótkowzroczność osiowa (zbyt długa oś gałki ocznej). Typ najczęściej spotykany – rozwija się zwykle w okresie dojrzewania płciowego i osiąga ostateczny poziom między 20 a 30 rokiem życia.

  • krótkowzroczność krzywiznowa (zbyt wypukła krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka, zwłaszcza rogówki i soczewki).

  • krótkowzroczność refrakcyjna (zbyt duży współczynnik załamania soczewki, najczęściej na skutek rozwijającej się cukrzycy lub zaćmy jądrowej).

  • rzekoma krótkowzroczność- spowodowana zbyt dużym napięciem układu akomodacyjnego oka. Pojawia się u osób dużo pracujących z bliska (praca biurowa, przy monitorze komputera). Po długim okresie wytężonej pracy bliska osoby te nie są w stanie rozluźnić napięcia mięsni oka co powoduje, że widzą rozmazane obrazy z daleka. Długotrwale utrzymujący się taki stan może prowadzić do upośledzenia widzenia przedmiotów znajdujących się daleko.

Stopnie krótkowzroczności

  • Niska krótkowzroczność – do –3,0 dioptrii (widzenie z bliska przy wadzie –3,0 jest wręcz komfortowe bo nie wymaga akomodacji)

  • Średnia krótkowzroczność – od –3,0 do –7,0 dioptrii

  • Wysoka krótkowzroczność – powyżej –7,0 dioptrii

Bardzo wysoka krótkowzroczność nie jest jedynie wadą refrakcji, którą w pełni można skorygować optycznie. Przy wydłużonej gałce ocznej na jej tylnym biegunie często występują zanikowe zmiany zwyrodnieniowe naczyniówki, siatkówki i ciała szklistego, zwłaszcza w późniejszym okresie życia. Zwiększa się też ryzyko odwarstwienia siatkówki.